Sasoian.info Urolakostako Kirol Aldizkaria

Elkarrizketa digitalak

Antonio Campos, Orio AE-ko sortzailea

2015-06-18,09:30:00

Aiora Larrañaga Solaberrieta - Urola Kostako Hitza. 1965ean sortu zuten Orio Arraunketa Elkartea, arraunketa olinpikoa sustatzeko asmoz. Urte gutxitan Orioko arraunlariak eliteko kirolari bihurtu ziren, eta iraultza eragin zuten tostako arraunketan.

Gogoan al duzu zer arrazoigatik erabaki zenuten elkarte berria sortzea?
Taldetxo bat bildu ginen 1965eko udaberrian, eta tartean zen Emilio Olazabal. Garai horretan Zarautzen kirol arloan mugimendu handia zegoen, eta Olazabal zen horren arduraduna. Oriotarrok bagenekien herrian beti izan zela arraunerako grina, eta uste genuen egokia izango zela indar hori elkarte batean biltzea. Horretaz gain, orain bezala lehen ere Orioko arraunlariak onenak zirela pentsatzen genuen; baina, mundu mailan hori erakutsi nahi bagenuen, gainontzeko herrialdeetan egiten zen arraun modalitatean lehiatu behar genuen, alegia, arraunketa mugikorrean. Hasieratik argi izan genuen berrikuntza ona zela, baina tradizioa ez genuela galdu behar. Horregatik, leloa jarri genion gure proiektu berriari: Tradizioa galdu gabe olinpismoruntz.

Ordura arte nola bizi izan zen arrauna Orion?
Ordura arte arrauna kirola baino gehiago lehiaketa zen. Udalean trainerua osatzeaz arduratzen zen batzorde bat zegoen, eta horrek arraunlariak biltzen zituen estropadak baino bi hilabete lehenago. Entrenamendu batzuk egiten zituzten arraunlariek, eta udan estropadak jokatu.

Elkartea sortzeak zer aldaketa eragin zituen?
Lehenik eta behin, bagenekien aulki mugikorra egiten hasi behar bagenuen, modalitate hori menperatzen zuen teknikoa behar genuela. Teknikoa bilatzea izan zen lehen urratsa. Alemaniar batekin harremanetan jarri ginen, eta baiezkoa eman zigun, baina azken momentuan beste bat bidali ziguten: Peter Karres arraunlari alemaniarra. Oso pozgarria izan zen, zeren Oriora etorri zen eta erabat euskaldundu zen; Billabonako neska batekin ezkondu zen Orion, eta Alemanian bizi badira ere, beren bi alabek euskaraz primeran hitz egiten dute.

Prestatzaile fisiko bat ere hartu zenuten, ezta?
Karresek aulki mugikorreko teknika erakutsi zigun, baina uste genuen kirolean aurrera egin nahi bagenuen prestatzaile fisiko bat ere ekarri behar genuela. Garai horretan Emilio Olazabalek Maiz korrikalaria prestatzera Albert Mainella prestatzailea ekarri zuen, eta guk arraun elkarteko entrenatzaile fisikoa izatea proposatu genion. Proiektua gustatu zitzaion, eta etorri egin zen. Hasieran Toki Alai hotelean geratu zen, baina guk ostatua ordaintzeko dirurik ez genuen, eta neure etxera eraman nuen bizitzera. Neu ezkondu berria banintzen ere, Orion prestatzaile lanetan ibili zen urte guztietan gure etxean bizi izan zen, 1976a arte. Hark gure mutilak kirolari bihurtu zituen, eta iraultza ekarri zuen arraun mundura.

1965ean elkarte berria sortu eta 1968an antolatu zenuten lehen nazioarteko estroapa Orion. Azkar ibili zineten, ezta?
Arraunketa mugikorraren aldeko apustua egin genuen, baina kirol ezezaguna zen inguruan, eta modalitatea gizartean zabaltzeko eta bultzada emateko estropada garrantzitsu bat antolatzea pentsatu genuen. Emilio Olazabalen ideia izan zen Oxford eta Cambridge taldeak gonbidatzea. Primerako ideia iruditu zitzaigun, eta gestio politiko bat egin genuen. Garai horretan, Jose Maria de Areilza Mutrikuko Kondea ministroa zen; uda garaian etortzen zen Mutrikura, eta egun batean bere etxera joan ginen ideia azaltzera. Asko gustatu zitzaion, eta berak lagunduko zigula agindu zigun; haren bidez jarri ginen harremanetan Oxford eta Cambridge taldeekin. 1968an eta 1969an antolatu genituen estropadak, eta festa ikusgarria izan zen Orion; hori bizi zuten oriotarrek oraindik esaten dute Orion egin den festarik jendetsuena eta handiena izan dela.

Zuek oso argi zenuten zein zen bidea?
Bai, elkartea sortu genuenean hartu genuen lehen erabakia izan zen arraunketa mugikorrean kontzentratzea eta hori menperatu arte tostako arraunketa alder batera uztea. Ez zen erabaki erraza izan, oriotarrentzat trainerua garrantzitsua baitzen. Dena dela, herriak ondo hartu zuen erabakia, eta mila bazkide lortu genituen elkarte berrirako. Gure asmoa arraunlari berriek Kontxako Estropada irabazteko gaitasuna zutenean trainerua ateratzea zen, eta 1970a izan zen urte seinalatua. Beti esaten dut, 1970eko Kontxako Estropadetan iraultza gertatu zela tostako arraunketa tradizionalean.

Orioko Arraun Elkarteko traineruak 1970ean Kontxako Estropada irabazi zuen. (Kutxako Argazki Artxiboa)

Orioko Arraun Elkarteko traineruak 1970ean Kontxako Estropada irabazi zuen. (Kutxako Argazki Artxiboa)

Zer gertatu zen estropada horoietan?
Lehen esan dudan bezala, ordura arte arrauna lehia zen, arraunlariak bi hilabetez traineruan ibiltzen ziren eta estropadak jokatzen zituzten. Orio, berriz, 14 atletarekin joan zen 1970eko Kontxako Estropadara. Garai horretan traineruak estropada baino lehentxeago uretara ateratzen ziren, Aquarium pareraino joan-etorria egin eta estropada jokatzen zuten. Egun hartan, Orio estropada baino ordubete lehenago uretaratu zen berotzeko. Ikusleak barrez aritu ziren, estropada aurretik nekatuko zirela eta erotuta zeudela esanez. Estropadan, ordea, Oriok minutu bateko aldea atera zion bigarrenari. Ikusleak eta arraun munduko jendea aho zabalik geratu zen, eta konturatu ziren Oriori irabazi nahi bazioten gure metodologia bera jarraitu beharko zutela. Ordutik, entrenatzaileak eta prestatzaile fisikoek garrantzia hartu zuten arraun munduan, eta urte osoan zehar entrenatzen hasi ziren arraunlariak. Guztiz aldatu zen tostako arrauna, arraunlariak goi mailako kirolariak bihurtu ziren eta kirola bera modernizatu egin zen.

Prestaketa fisikoa izan al zen iraultza horretan giltza?
Bai, Albert Mainella etorri zenean egin zuen lehen gauza tosta gainean eseri eta mutilak arraunean ari ziren bitartean zein gihar erabiltzen zituzten ikustea izan zen, ondoren horiek indartzeko plangintza prestatzeko.

Mota horretako proiektua martxan jartzeko finantziazioa garrantzitsua izango zen. Nola moldatzen zineten?
Ez genuen xoxik, iritsi ezinik ibiltzen ginen. Nik Kutxan egiten nuen lan, eta pare bat aldiz nire postua arriskuan ere jarri nuen. Bazkideek kuota txiki bat ordaintzen zuten, eta noizean behin federazioak ere laguntzatxo bat ematen zuen, baina ontziak erosteak gastu handia zuen, eta letrekin moldatzen ginen. Gogoan dut behin frantziar bati ontziak erosi genizkiola, hainbatetan etorri zen kobratzera baina ez genuen ordaintzeko dirudik, eta behin Kutxako bulegora azaldu zitzaidan. Kajoitik dirua hartu eta ordaindu egin nion, eta faktura utzi nuen bertan. Kasualitatea izan zen, baina hurrengo egunean ikuskatzailea etorri zen eta, dirua kontatu zuenean, falta zela ohartu zen. Horrela ibiltzen ginen.

Gaur egun elkartea ikusten duzunean, ez al duzu pentsatzen erabaki ona hartu zenutela?
Normalean hasieran ideia guztiak onak izaten dira, jarraipena izaten da gakoa. Guk zuzendaritza batzordea utzi genuenean, beste batzuek hartu zuten gidaritza, eta 50 urte pasa badira ere, gaur egungo batzordeak gogoz eta indarrez jarraitzen du lan bikaina eginez. Lehen aldiz arraun teknifikazio zentroa ikusi nuenean ikaragarria iruditu zitzaidan, baina orain horri etekina atera behar zaiola iruditzen zait, eta ildo horretan lanketa egin beharko du elkarteak.

Sasoian boletina

Sasoian.info-n argitaratutako berriak zure postan jaso nahi dituzu?

Erregistratu eta zure intereseko kirolen inguruko informazioa jasoko duzu astero.

Sasoian Aldizkaria

Zu ere sasoian

Kirol Jardunaldiak

Eguna Non Kirola

RSS jarioa

Urolakostako Udal Elkartea. Logotipoa Urola Kostako Udal Elkartea
Urdaneta bidea, 6 20800 ZARAUTZ
Tel: 943 89 08 08 - Fax: 943 83 51 47
e-mail: idazkaritza@urolakosta.org
SASOIAN
Zelai Ondo, 23 behea. 20800 ZARAUTZ
Tel: 943890017-607615239
e-mail: sasoian@sasoian.info